دی اِن اِی خلاقیت-مهارت های 5گانه اکتشافی- مهارت 4: شبکه سازی

بعضی مبتکران به مشاهده می پردازند. برخی دیگر اهل صحبت هستند. دوست دارند با دیگران حرف بزنند. ما به این ها می گوییم شبکه سازان ایده!
البته با آن شبکه سازی که معمولا انجام می دهیم تفاوت دارد. ما معمولا شبکه سازی می کنیم تا شغلی دست و پا کنیم پیشرفت کنیم، یا شاید هم منابعی تامین کنیم.
این ها اهمیت دارند اما این نوع شبکه سازی چیز دیگه ایه!
شبکه سازی ایده به این معناست که برای مشکلات راه حلی بیابیم. من مخصوصا با مردم صحبت می کنم تا یک جرقه، یک راه جدید، یا یک روش تفکر نو درباره موضوعات مختلف بیابم. خب به این موضوع فکر کنید! همه مشکلاتی دارند که برای آن ها راه حلی ندارند. اما می توان افرادی را شناسایی کرد که صحبت با آن ها کمک کند به چند ایده عالی دست یابیم. به عبارت دیگر، شما خواهید گفت اگر با این فرد صحبت کنم به من کمک می کند مشکل را جور دیگری ببینم. چون آن ها دنیا را نسبت به من متفاوت می بینند. پس اگر کسی هستید که رشته شما حسابداری هست به سراغ فردی بروید که بازاریابی یا پزشکی خوانده یا هر رشته دیگری به جز حسابداری! یعنی یک رشته متفاوت.
اگر در بخش سلامت کار می کنید با افرادی از صنایع شیمیایی مشورت کنید، یا هر صنعت دیگری! این کمک می کند تا مسائل را متفاوت ببینیم. اگر اهل زیمبابوه باشید یک سنگاپوری در لیست خود قرار دهید. کشورهای مختلف از نظر نگاهشان به دنیا تفاوت های فاحشی دارند. حتی از نظر سیاسی اگر چپ یا راست باشید با افرادی از حزب مخالف خود صحبت کنید تا به نتیجه ای که می خواهید برسید. سن و سال هم خیلی مهم است! اگر کسی را در لیست خود قرار دهید سی سال از شما بزرگ تر است یا اگر همسن من باشید کسی که سی سال از شما کوچک تر است می تواند بسیار موثر باشد در دیدگاه شما نسبت به موضوع!
مارک بنیاف موسس سیلزفورس و پردازش ابری است. او کل این صنعت را با گفتگو ساخت و بیش از ده سال پیش شرکت را تاسیس کرد. حالا او در دهه چهل عمر خود می داند که دیگر برای اینترنت بسیار پیر است. بنابراین به طور سیستماتیک از کارآفرینان و افراد جوان می خواهد که شام بروند خانه او و با او صحبت کند. چرا این کار را می کند؟ چون در حال شبکه سازی است و می خواهد دیدگاه ها و چشم اندازه ای جدیدی بیابد. در یکی از این شام ها او هیوسون را دعوت کرده بود. موسس دراپباکس که خیلی از او جوان تر است. مذاکرات آن ها در نهایت منجر شد به محصول جدیدی به نام چتر که به صورت خلاقانه ای فیس بوک و توییتر را ادغام می کند و یک محصول جدیدی را ایجاد می کند که بسیار جالب است. این ایده بدون گفتگو بین نسل های مختلف غیر ممکن بود. یک نمونه دیگر را من برای شما مثال خواهم زد.
برادران مک ویکر در کسب و کار بتونه صنعتی بودند. همسر یکی خانمی بود با شغل معلمی. یک شب سر شام خانم غرولند کرد که این خمیرها بازی خشک می شوند و از هم وا می روند. این باعث شد که برادر شوهرش بگوید که این بتونه ها را امتحان کنید، برای مصارف صنعتی می سازیم. چرا فردا یک بطری از آن را برای دانش آموزانت نمی بری؟ شاید بتوانند با آن بازی کنند و مجسمه بسازند! او هم بتونه ها را با خودش برد. بچه ها عاشق آن شدند و الان پنجاه سال گذشته و دو میلیارد قوطی خمیر بازی فروخته اند. اما کل آن ایده از مکالمه ای سر میز شام بین دو نفر از دو صنعت و شغل متفاوت به وجود آمد.
این باعث شد که محصولی ساخته بشود که برای همه مردم بسیار مناسب باشد. این چیزی است که با شبکه سازی برای ایده ها حاصل می شود. تاکید می کنم در این نگاه با کسانی صحبت می کنیم که با ما متفاوت اند.